Vlaamse ambassade in Amance
In het midden van Vicq, vlak naast de kerk,
ligt een mooi en ruim gebouw van natuursteen uit de streek. Wat
vroeger de pastorie was, heeft nog steeds niets aan sereniteit
ingeboet. Tegenwoordig worden er op hartelijke wijze gasten
ontvangen door Gerda Peeters en André Meewis. De tuin en
de restauratie van het interieur werden bedacht en ontworpen
door hun zoon, designer en filosoof. Hun andere zoon, chef-kok,
gaf culinair advies. Het geheel is ingeschreven als chambres
d'hôtes bij Gîtes de
France, die het honoreert met vier épis. Het huis
en zijn eigenaars zijn dan ook de omweg waard.
Keukenprinses
Om in de smaak te vallen bij haar
echtgenoot, bekwaamde de jonge Gerda zich in het koken aan de
hand van het dik standaardwerk van Gaston Clément uit de
jaren vijftig. Sinds enkele jaren kiest ze voor la cuisine haut-marnaise met typische streekproducten: Langres-kaas, escargots,
asperges uit Varennes, vlees uit de regio, Emmental uit
Bassigny, huisgemaakte confituren... Haar zoon, de door
Michelin erkende chef van het Belgische restaurant Slagmolen in
Opglabbeek, brengt haar de knepen van het vak bij. Gerda houdt
van koken, dat zie je, dat voel je. Gehuld in een groot wit
schort, wekt ze onze eetlust wanneer ze uitweidt over haar progrès met
amandelen en chocolade, of over de faisselles van kwark, die ze serveert met een coulis
van cassis of braambessen, afgewerkt met verse room en besjes.
Haar leveranciers zijn allen vriend aan huis en worden aan de
gasten aanbevolen tijdens hun verblijf.
Schoonheid en rust van een pastorietuin
Het domein is van de straat afgelegen en
presenteert zich met een lange, heldere façade en een
ruime binnenplaats die door een stenen Sint-Jozef bewaakt
wordt. En dan is er de jardin de
curé, wat een mooie harmonie
van planten en bomen: pruimelaars, mispelaars, hazelaars,
kastanjebomen... En in het midden van de tuin een kleine oseraie. Er stroomt
water, het riviertje is vlakbij. De filosoof heeft de
aanplantingen strak vormgegeven, hij verhinderde zelfs de
aanleg van een terras voor de prachtige trappenpartij: dat zou
een aberratie zijn van smaak, cultuur en esthetiek, en niet
functioneren. Een grote tafel op het gras volstaat om er te
genieten van een copieus ontbijt. De overige maaltijden worden
geserveerd in de keuken, een kwestie van sfeer: de gasten
zitten op de eerste rij wanneer Gerda, met hulp van
André, de gerechten met zorg bereidt. Haar keuken kent
geen geheimen.
Een beetje monastiek, maar niet ascetisch
Op de bovenverdieping zijn er drie
gastenkamers, maar de zolderkamer wordt alleen gebruikt in
geval van nood. Jammer, je zou je er perfect kunnen
terugtrekken van de rest van de wereld! De kamers zijn
functioneel, helder, sober, en nodigen lichaam en geest uit om
tot rust te komen. Gerda, levendig: 'De experts van Gîtes de France wilden
dat ik wandbekleding zou aanbrengen, geen sprake van, dat past
niet in de stijl, ik wil mijn gastenkamers niet banaliseren'.
Ze stond erop het huis te behouden zoals het was, een beetje
monastiek, maar niet ascetisch. Een succes, zo blijkt!
Een beeld van Frankrijk voor de landgenoten
Hoe is dit Belgisch koppel, van tussen Maas
en Rijn, ertoe gekomen zich te vestigen op een paar kilometer
van de bronnen van de Maas? Het verhaal begint dankzij een
vriendin, Yvonne Knevels, ook vormgever. Zij liep stage in l'Ecole nationale de vannerie in Fayl-Billot. Zo ontdekten ze het adres. Sinds het
verdwijnen van de abt Geoffroy werd het gebouw niet meer
bewoond. Maar na zeventien jaar herleeft de oude pastorie. In
België hebben gidsen, boeken en zelfs nationale televisie
reeds een kijk geboden op hun smaakvolle restauratie. Er kwamen
3000 e-mails binnen in de week die volgde op de tv-uitzending.
Vandaag is Le Presbytère een soort ambassade geworden voor Belgische
vakantiegangers die de Haute-Marne bezoeken. Gerda en
André zien het als hun taak om hun gasten een beeld te
schetsen van Frankrijk en hen te begeleiden in de ontdekking
van de streek rond Langres.
Michel Thénard
Bron: La Croix
Hebdo de la Haute-Marne